Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών (Μ.Ε.Ν.Ν) - Νεογνολογικό Τμήμα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών (Μ.Ε.Ν.Ν) είναι η μοναδική στον ιδιωτικό τομέα στη Βόρεια Ελλάδα, που βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία για πρόωρα και τελειόμηνα νεογνά με ιδιαίτερα προβλήματα και χρειάζονται ειδική φροντίδα (αναπνευστικά προβλήματα, χειρουργικές παθήσεις, συγγενείς καρδιοπάθειες κ.α).

Ο άριστος τεχνολογικός εξοπλισμός της, σε συνδυασμό με το καταρτισμένο και εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό, αποτελούν εγγύηση ασφαλούς αντιμετώπισης όλων των προβλημάτων στη νεογνική ηλικία.

Διαθέτει 19 θέσεις νοσηλείας υψηλών προδιαγραφών.

ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Η Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών λειτουργεί όλο το 24ωρο με έμπειρους Νεογνολόγους και συνεργάζεται με όλες τις ειδικότητες εξειδικευμένων σε νεογνικά και παιδικά προβλήματα υγείας ιατρών, που προσέρχονται στην κλινική για την παρακολούθηση των νεογνών.

Ανάλογα με την βαρύτητα της κατάστασης τα νεογνά νοσηλεύονται εντός της ΜΕΝΝ, σε:

  1. Μονάδα Εντατικής (NICU) όπου αντιμετωπίζονται τα νεογέννητα με σοβαρά προβλήματα κατά την οξεία φάση.
  2. Μονάδα Ειδικής Φροντίδας Νεογνών (SCBU), όπου τα νεογνά έχουν ξεπεράσει τα βασικά τους προβλήματα ή νοσηλεύονται για σχετικά ήπιες καταστάσεις.

Τα υγιή νεογέννητα, φιλοξενούνται σε ξεχωριστό θάλαμο, στο Μαιευτικό Τμήμα. Η παρακολούθησή τους όμως γίνεται από τους νεογνολόγους της ΜΕΝΝ, οι οποίοι παρίστανται σε κάθε γέννα για τον άμεσο έλεγχο των νεογνών.

ΠΑΘΗΣΕΙΣ

Περίπου το 20-40% των νεογέννητων παρουσιάζει «φυσιολογικά» ίκτερο. Εμφανίζει δηλαδή, κατά την 3η-5η ημέρα της ζωής, κίτρινο χρώμα στο δέρμα και τους σκληρούς χιτώνες των οφθαλμών, το οποίο σταδιακά εξαφανίζεται μέσα στις πρώτες εβδομάδες. Η εμφάνιση του φυσιολογικού ίκτερου αποδίδεται σε ανωριμότητα του ήπατος, το οποίο δε μπορεί να προσλάβει και να αποβάλλει τις μεγάλες ποσότητες χολερυθρίνης που παράγονται τις πρώτες ημέρες της ζωής.

Στην περίπτωση εμφάνισης ίκτερου, συστήνεται στις μητέρες θηλάζουν το παιδί τους όσο πιο συχνά γίνεται (π.χ. ανά δύο ώρες). Αν ο ίκτερος είναι έντονος, τότε επιλέγεται η εφαρμογή φωτοθεραπείας, δηλαδή η έκθεση του νεογνού σε ειδικό φως στο μαιευτήριο (ή σε θερμοκοιτίδα αν είναι πρόωρο). Πολύ πιο σπάνια, αν η χολερυθρίνη ανεβεί σε πολύ υψηλά επίπεδα και υπάρχει κίνδυνος πυρηνικού ίκτερου (βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος), μπορεί να χρειαστεί να γίνει αφαιμαξομετάγγιση.

Ίκτερο παρουσιάζουν συχνά και τα νεογνά που θηλάζουν. Ο ίκτερος σε αυτές τις περιπτώσεις διακρίνεται σε δύο τύπους: α) Σε ίκτερο από μητρικό θηλασμό που εμφανίζεται συνήθως την 3η με 4η μέρα της ζωής και υποχωρεί αυτόματα και β) σε ίκτερο από μητρικό γάλα, που εμφανίζεται μετά την 5η ημέρα ζωής,. Ο ίκτερος από μητρικό γάλα διαφέρει από τον ίκτερο από μητρικό θηλασμό, αποδίδεται σε κάποια ουσία που βρίσκεται μέσα στο γάλα ορισμένων γυναικών, δεν είναι επικίνδυνος και μπορεί να διαρκέσει έως και 3 μήνες. Η αιτία εμφάνισης ίκτερου είναι άγνωστη, όμως στις περισσότερες περιπτώσεις δε θα χρειαστεί καμιά απολύτως θεραπεία.

Οι λοιμώξεις στην περιγεννητική περίοδο δεν είναι σπάνιες. Απαιτούν άμεση αντιμετώπιση με αντιβιοτική αγωγή και γενικότερη υποστήριξη του νεογνού. Καθυστέρηση στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικά αποτελέσματα.

Τα ορθοπεδικά προβλήματα στη νεογνική ηλικία δεν είναι σπάνια. Αντιμετωπίζονται με τοποθέτηση νάρθηκα, φυσιοθεραπεία και -πολύ πιο σπάνια- χειρουργικά. Η έγκαιρη και σωστή θεραπεία εξασφαλίζει άριστα αποτελέσματα.

Τα οφθαλμολογικά προβλήματα μπορεί να είναι συγγενή (γλαύκωμα, καταρράκτης κ.λπ.) ή επίκτητα (π.χ. αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας). Απαιτείται έγκαιρη διάγνωση και διερεύνηση, καθώς και ειδική αντιμετώπιση με χειρουργική επέμβαση ή Laser.

Νεογνά που παρουσιάζουν καρδιοχειρουργικά ή νευροχειρουργικά προβλήματα, αν χρειαστεί να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση, μεταφέρονται σε αντίστοιχο κέντρο, αφού σταθεροποιηθούν.

Συχνό πρόβλημα που παρουσιάζεται συνήθως σε τελειόμηνα νεογνά που γεννιούνται με καισαρική τομή. Η παροδική ταχύπνοια του νεογνού αντιμετωπίζεται με χορήγηση οξυγόνου και ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, διότι λόγω της αναπνευστικής δυσχέρειας το νεογνό δεν μπορεί να σιτιστεί.

Ένα περίπου στα δεκαπέντε παιδιά γεννιέται πρόωρα, έχοντας ανάγκη από ιατρική περίθαλψη και εξειδικευμένη φροντίδα για να επιβιώσει με καλή ποιότητα ζωής.

Πρόωρο είναι κάθε μωρό που έχει γεννηθεί πριν από την 37η εβδομάδα. Όσο πιο πρόωρα έχει γεννηθεί ένα μωρό και όσο πιο χαμηλό βάρος γέννησης έχει τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος θνητότητας, επιπλοκών και προβλημάτων. Τα περισσότερα πρόωρα νεογνά θα καταφέρουν να ξεπεράσουν τα προβλήματα, χαρίζοντας μεγάλη ευτυχία στους γονείς τους και στέλνοντας μήνυμα ελπίδας στους γύρω.

Τα ποσοστά επιβίωσης και υγιούς εξέπλιξης, ακόμα και των πολύ πρόωρων νεογνών, έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, λόγω της άριστης προγεννητικής παρακολούθησης, καθώς και της τεράστιας εξέλιξης της φροντίδας στις Μονάδες Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών (ΜΕΝΝ).

Ο αριθμός των πρόωρων γεννήσεων έχει αυξηθεί λόγω της αύξησης των πολύδυμων κυήσεων, αλλά και της αύξησης της ηλικίας τεκνοποίησης των γυναικών, που συχνά συνοδεύεται από περισσότερα προβλήματα στην εγκυμοσύνη, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε πρόωρο τοκετό. Υπάρχει όμως και μία νέα ομάδα πρόωρων νεογνών με αυξητικές τάσεις τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για τα «όψιμα πρόωρα».

Όψιμα πρόωρα είναι τα μωρά που έχουν γεννηθεί σε ηλικία κύησης 35-36 εβδομάδων. Η ομάδα αυτή που αποτελεί ένα σημαντικό ποσοστό των πρόωρων νεογνών σήμερα. Το πρόβλημα με τα όψιμα πρόωρα μωρά είναι ότι, επειδή γεννιούνται «λίγο» πρόωρα, έχουμε τη τάση να υποτιμούμε τους κινδύνους που διατρέχουν. Θεωρούμε δηλαδή ότι δεν κινδυνεύουν, επειδή είναι «σχεδόν» τελειόμηνα. Όμως, τα μωρά αυτά χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή τόσο στο μαιευτήριο, αλλά και μετέπειτα στο σπίτι.

Τα βρέφη που έχουν γεννηθεί πρόωρα είναι, τον πρώτο χρόνο ζωής, πιο ευαίσθητα σε σχέση με τα τελειόμηνα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα πρόωρα μωρά έχουν ανώριμο ανοσοποιητικό σύστημα και χαμηλότερα επίπεδα αντισωμάτων στο οργανισμό τους, διότι τα αντισώματα περνούν από το αίμα της μητέρας στο αίμα του εμβρύου κατά το 3ο τρίμηνο της κύησης. Γι’ αυτό, τα πρόωρα μωρά χρειάζονται αυξημένα μέτρα προστασίας από τις λοιμώξεις, ενώ όλοι οι εμβολιασμοί θα πρέπει να γίνονται κανονικά στην χρονολογική ηλικία.

Όσον αφορά το βάρος και το ύψος, κάποια πρόωρα βρέφη, ιδιαίτερα εκείνα που γεννήθηκαν με πολύ χαμηλό βάρος, μπορεί να υπολείπονται. Η πλειονότητα, όμως, ακολουθεί τις φυσιολογικές καμπύλες ανάπτυξης, με βάση τη διορθωμένη ηλικία (αφού δηλαδή αφαιρέσουμε από τη χρονολογική ηλικία τις εβδομάδες που απέμεναν, ώστε το μωρό να γεννηθεί τελειόμηνο, δηλαδή 40 εβδομάδων). Σε ένα πρόωρο μωρό για παράδειγμα, που γεννήθηκε στις 32 εβδομάδες, για να βρούμε τη διορθωμένη ηλικία, αφαιρούμε 8 εβδομάδες από τη χρονολογική του ηλικία.

Η διορθωμένη και όχι η χρονολογική ηλικία, χρησιμοποιείται, επίσης, για να εκτιμηθεί η ψυχοκινητική εξέλιξη και η κατάκτηση των οροσήμων της ανάπτυξης. Ένα πρόωρο μωρό θεωρείται φυσιολογικό να είναι πιο «πίσω» από ένα τελειόμηνο που έχει γεννηθεί την ίδια ημερομηνία με αυτό. Για αυτόν το λόγο, εξάλλου, ισχύει, για τα πρόωρα, η διορθωμένη ηλικία. Θα πρέπει, ωστόσο, να τονιστεί ότι, παρόλο που η διορθωμένη ηλικία είναι χρήσιμη για τη σωστή αξιολόγηση ενός πρόωρου μωρού, δε θα πρέπει να αποτελεί παραπλανητικό παράγοντα στην εκτίμηση της εξέλιξης του. δε θα πρέπει, δηλαδή, να θεωρείται ότι όλα οφείλονται στην προωρότητα κι επομένως, όλα θα διορθωθούν από μόνα τους.

Η διορθωμένη ηλικία χρησιμοποιείται συνήθως μέχρι τους 18-24 μήνες. Πολύ συχνά, πάντως, οι ίδιοι οι γονείς των πρόωρων μωρών, με το ενδιαφέρον που δείχνουν, το χρόνο που αφιερώνουν και τα ερεθίσματα που παρέχουν στο παιδί τους, μπορεί να το ενθαρρύνουν να «κερδίσει έδαφος».

Συχνά, βλέπουμε μωρά που έχουν γεννηθεί πολύ πρόωρα, να εξελίσσονται φυσιολογικά. Το γεγονός αυτό, όμως, δεν πρέπει να καθησυχάζει και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να περάσει το μήνυμα ότι όλα τα παιδιά κάτω των 700 και 600 γραμμαρίων καταφέρνουν να επιβιώσουν και να εξελιχθούν χωρίς προβλήματα.

Είναι πολύ σημαντικό να παρακολουθούνται αυτά τα πρόωρα παιδιά συστηματικά, ανά τακτά χρονικά διαστήματα (follow up). Έτσι θα εντοπιστούν εγκαίρως πιθανά νευρολογικά προβλήματα, τα οποία μπορούν να αντιμετωπιστούν με πρώιμη παρέμβαση. Το follow up πρέπει να συνεχίζεται, ιδιαίτερα στα πολύ πρόωρα μωρά, μέχρι τα πρώτα σχολικά χρόνια ώστε να ανιχνευθούν και να αντιμετωπισθούν τυχόν μαθησιακά προβλήματα, τα οποία παρουσιάζονται με αυξημένη συχνότητα σ’ αυτή την ομάδα πρόωρων παιδιών.

«Συγγενής ανωμαλία» θεωρείται κάθε διαφοροποίηση στη φυσιολογική διάπλαση του εμβρύου, η οποία μπορεί να οφείλεται σε χρωμοσωμικές διαταραχές, σε γενετικούς, περιβαλλοντικούς ή άλλους παράγοντες.

Οι συγγενείς ανωμαλίες μπορεί να είναι:

  • Μορφογενετικές ανεπάρκειες, δηλαδή να αφορούν στην μη ολοκληρωμένη διάπλαση ενός οργάνου, όπως οι αγενεσίες, οι υποπλασίες, οι συνδακτυλίες, οι σχιστίες, και άλλες.
  • Αθροιστικές δυσμορφίες, όπως οι πολυδακτυλίες,
  • Αμαρτώματα, στα οποία περιλαμβάνονται οι σπίλοι, τα αιμαγγειώματα και άλλες παθήσεις.

Πολλές από τις συγγενείς ανωμαλίες ενός εμβρύου είναι δυνατόν να εντοπιστούν εγκαίρως μέσω του προγεννητικού ελέγχου. Σε περιπτώσεις σοβαρών και ασύμβατων με τη ζωή ανωμαλιών μπορεί να συστηθεί διακοπή της κύησης.

Το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (ΣΑΔ) αφορά σε σοβαρή βλάβη της αναπνευστικής λειτουργίας σε πρόωρα συνήθως νεογνά, ως συνέπεια ανεπάρκειας του επιφανειοδραστικού παράγοντα (ΕΔΠ), ο οποίος είναι απαραίτητος για την αναπνευστική λειτουργία.

Η συχνότητα και η σοβαρότητα του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας ελαττώνονται , αν χορηγηθούν κορτικοειδή στην έγκυο, τουλάχιστον 24 ώρες πριν τον τοκετό.

Το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου σε πρόωρα νεογνά στις ΗΠΑ. Ωστόσο, είναι σπάνιο σε νεογνά που γεννιούνται μετά την 37η εβδομάδα και με βάρος πάνω από 2.500 γραμμάρια.

Τα βρέφη με σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας εμφανίζουν συμπτώματα αναπνευστικής δυσχέρειας, όπως ταχύπνοια, αναπέταση των ρινικών πτερυγίων, γογγυσμό, ταχυκαρδία και κυάνωση αμέσως ή λίγες ώρες μετά τη γέννηση.

Για την αντιμετώπιση του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας απαιτείται νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Νεογνών με εξειδικευμένο προσωπικό και εξοπλισμό. Η θεραπεία περιλαμβάνει συμπληρωματική χορήγηση οξυγόνου, αναπνευστική υποστήριξη, χορήγηση ΕΔΠ, καθώς και υποστηρικτική θεραπεία για την ενυδάτωση και ρύθμιση των ηλεκτρολυτών του νεογνού.

Ένα νεογνό θεωρείται ότι έχει χαμηλό βάρος γέννησης όταν αυτό είναι χαμηλότερο των 2.500 γραμμαρίων. Η πιο συχνή αιτία χαμηλού βάρους γέννησης είναι η προωρότητα.

Το χαμηλό βάρος γέννησης μπορεί, επίσης, να οφείλεται σε:

  • Προβλήματα σχετικά με τον πλακούντα ή ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης,
  • Επιπλοκές στην εγκυμοσύνη,
  • Μικρή αύξηση βάρους από τη μητέρα,
  • Γενετικές ανωμαλίες.

Η κακή διατροφή της μητέρας, η ελλιπής προγεννητική φροντίδα, ή χρήση αλκοόλ ή ναρκωτικών από τη μητέρα είναι επίσης παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο χαμηλού βάρους γέννησης.

Τα μωρά που γεννιούνται με χαμηλό βάρος γέννησης έχουν υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν νευροαναπτυξιακές διαταραχές και άλλα προβλήματα υγείας σε σύγκριση με τα μωρά που γεννιούνται με φυσιολογικό βάρος.

Τα μωρά με χαμηλό βάρος γέννησης συχνά έχουν δυσκολία να σιτιστούν ικανοποιητικά και να κερδίσουν βάρος. Είναι πιο ευαίσθητα σε λοιμώξεις και παρουσιάζουν συχνότερα προβλήματα από το αναπνευστικό και το πεπτικό σύστημα. Τα μωρά με χαμηλό βάρος γέννησης μπορεί ακόμη να παρουσιάσουν προβλήματα όρασης ή ακοής, νευρολογικά προβλήματα καθώς και το σύνδρομο του αιφνιδίου βρεφικού θανάτου (SIDS). Όσο χαμηλότερο είναι το βάρος γέννησης του μωρού, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος των επιπλοκών.

Οι χειρουργικές παθήσεις της νεογνικής ηλικίας (τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο, ατρησία οισοφάγου, ατρησία εντέρου, νεκρωτική εντεροκολίτιδα, βουβωνοκήλη κ.λπ.) αντιμετωπίζονται με μεγάλη επιτυχία στην ΜΕΝΝ του «ΓΑΙΑ» σε συνεργασία με την παιδοχειρουργική και παιδοαναισθησιολογική ομάδα του Παιδιατρικού Κέντρου.

Η χειλεοσχιστία και η υπερωιοσχιστία συχνά δημιουργούν προβλήματα στη σίτιση. Η χειρουργική αντιμετώπιση της χειλεοσχιστίας και της υπερωιοσχιστίας στο σωστό χρόνο από τους συνεργαζόμενους παιδοωτορινολαρυγγολόγους της ΜΕΝΝ δίνει άριστα αποτελέσματα.

Όλα τα νεογνά που νοσηλεύονται στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών εξετάζονται για βαρηκοΐα από εξειδικευμένο παιδοωτορινολαρυγγολόγο. Η έγκαιρη και σωστή αντιμετώπιση των βρεφών με προβλήματα ακοής είναι αναγκαία για την καλή ανάπτυξη της ομιλίας τους.

ΓΙΑΤΙ ΕΜΑΣ

Διαθέτουμε τη μοναδική σε πλήρη λειτουργία για πρόωρα και τελειόμηνα νεογνά ΜΕΝΝ στον ιδιωτικό τομέα στη Βόρεια Ελλάδα.

Διασφαλίζουμε απόλυτα ασφαλές περιβάλλον, υπερσύγχρονο εξοπλισμό, άκρως εξειδικευμένους και έμπειρους νεογνολόγους, όλο το 24ωρο για κάθε νεογνολογικό πρόβλημα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ