Η όγκοι μεσοθωρακίου αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία που μπορεί να εντοπιστούν στο πρόσθιο, μέσο ή στο οπίσθιο μεσοθωράκιο.
Τέτοιοι όγκοι μεσοθωρακίου είναι όγκοι από το θύμο αδένα (βλέπε μυασθένεια), είναι όγκοι του περικαρδίου, όγκοι του οισοφάγου, οι νευρογενείς όγκοι και οι όγκοι του λεμφικού ιστού, όπως και οι βρογχογενείς και περικαρδιακές κύστες.
Η χειρουργική της τραχείας καθυστέρησε σημαντικά σε σχέση με την υπόλοιπη χειρουργική του θώρακα που και αυτή αναπτύχθηκε πολύ αργότερα σε σύγκριση με την υπόλοιπη γενική χειρουργική.
Η ολική αντικατάσταση της τραχείας ακόμα και σήμερα βρίσκεται σε ερευνητικό πειραματικό στάδιο.
Ο όρος μυασθένεια Gravis (βαριά μυασθένεια) αφορά ένα αυτοάνοσο νόσημα του νευρικού ιστού που συνεπάγεται την αδυναμία και κάματο των μυών.
Η Μυασθένεια Gravis έχει επίπτωση στον πληθυσμό 2,5 έως 20 περιπτώσεις ανά 100.000 άτομα ανά έτος.
Τα συμπτώματα της μυασθένειας Gravis οφείλονται στη διαταραχή της λειτουργίας της νευρομυϊκής σύναψης δηλαδή του σημείου όπου γίνεται η μεταβίβαση της νευρομυϊκής διέγερσης και που αποδίδεται στην κατάληψη των υποδοχέων της ακετυλοχολίνης από αυτοάνοσα αντισώματα.
Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από κακοήθη αίτια και στα δύο φύλλα.
Υπολογίζεται ότι εμφανίζονται 1,2 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις καρκίνου πνεύμονα ετησίως σε όλο τον κόσμο, ενώ οι θάνατοι από αυτή τη νόσο ανά τον κόσμο υπολογίζονται σε 1,1 εκατομμύρια.
Το 1950 ο καρκίνος του πνεύμονα ευθυνόταν για το 3% των θανάτων από τον καρκίνο σε ότι αφορά τις γυναίκες ενώ το 2000 έφτασε να ευθύνεται για το 25% των θανάτων από καρκίνο στο γυναικείο φύλλο.
Στo Θωρακοχειρουργικό Τμήμα διενεργούνται πολλές θωρακοχειρουργικές επεμβάσεις, η πλειονότητα των οποίων αφορά ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα.
Εφαρμόζονται και πραγματοποιούνται όλες οι επεμβάσεις της θωρακοχειρουργικής, τόσο για τα νεοπλάσματα του θώρακα, όσο και για άλλα καλοήθη νοσήματα, πάντα σύμφωνα με τους κανόνες της σύγχρονης ιατρικής και της θωρακοχειρουργικής τέχνης.
