ΙΑΤΡΙΚΟ ΔΙΑΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η υστερεκτομή αφορά στην χειρουργική αφαίρεση της μήτρας και είναι η δεύτερη μετά την καισαρική τομή συχνότερη γυναικολογική χειρουργική επέμβαση. Μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, περισσότερες από μισό εκατομμύριο γυναίκες υποβάλλονται σε υστερεκτομή ετησίως.

Στην ηλικία των 60 ετών, περίπου μία στις τρεις γυναίκες υπολογίζεται ότι θα χρειαστεί να αφαιρέσει τη μήτρα της για κάποιο λόγο. Η συχνότερη ένδειξη για την υστερεκτομή είναι τα λειομυώματα ή ινομυώματα της μήτρας.

Για αρκετά αιματολογικά νοσήματα, ανθεκτικά στη συντηρητική θεραπεία, η ανοιχτή σπληνεκτομή ήταν μέχρι πρόσφατα η επέμβαση επιλογής. Μετά το 1991, η λαπαροσκοπική σπληνεκτομή είναι η πλέον κατάλληλη επέμβαση στην αντιμετώπιση αιματολογικών παθήσεων.

Την ήδη καθιερωμένη λαπαροσκοπική τεχνική, επιδιώκει πλέον να διαδεχθεί η νέα τεχνολογία της Ρομποτικής Χειρουργικής.

Η ρομποτική σπληνεκτομή αποτελεί καθημερινή πράξη στο τμήμα Ρομποτικής Χειρουργικής που έχει μία από τις μεγαλύτερες εμπειρίες διεθνώς, τόσο σε ενήλικες, όσο και σε παιδιά.

Η ανατομική θέση του προστάτη στο σώμα του άνδρα είναι τέτοια που η Ριζική αφαίρεση του δεν είναι απλή υπόθεση γιατί η επέμβαση αυτή χρήζει προσεκτική παρασκευή του προστάτη για αποφυγή θετικών χειρουργικών ορίων και για καταστροφή των νεύρων για τη στυτική λειτουργία.

Επίσης, πρέπει να γίνει μία τέλεια αποκατάσταση στην αναστόμωση (επανένωση) του σφιγκτήρα με την ουροδόχο κύστη για καλύτερη εγκράτεια ούρων και αποφυγή στενώσεως.

O καρκίνος της ουροδόχου κύστεως αποτελεί το 3% όλων των κακοηθειών και είναι από τους συχνότερους όγκους στην Ουρολογία.

Μέχρι σήμερα η αντιμετώπιση γινόταν με τη κλασική ανοικτή χειρουργική, πραγματοποιώντας μία μεγάλου μήκους τομή στην κοιλιακή χώρα.

Σήμερα, με τη συμβολή της σύγχρονης τεχνολογίας και συγκεκριμένα με τη ρομποτική da Vinci χειρουργική είναι εφικτή η διενέργεια ριζικής αφαίρεσης της ουροδόχου κύστεως και δημιουργίας νέας ουροδόχου κύστης από σφαιρικό τμήμα εντέρου στη θέση της παλαιάς, διαμέσου πολύ μικρών οπών.

H χειρουργική του παγκρέατος και μάλιστα με διατήρηση σπληνός, αποτελεί δύσκολο πεδίο. Η δυσκολία διπλασιάζεται, όταν προσεγγίζει κανείς την κεφαλή του παγκρέατος σε μια παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή (επέμβαση Whipple για καρκίνο κεφαλής παγκρέατος).

Η ασφάλεια και η σταθερότητα που προσφέρει το ρομποτικό σύστημα DaVinci είναι, στην περίπτωση αυτή, πιο χρήσιμα από ποτέ.

Η αχαλασία οισοφάγου χαρακτηρίζεται από απουσία περισταλτικών κινήσεων στο κατώτερο τμήμα του οισοφάγου και από «ατελή» χαλάρωση του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, μετά από κατάποση.

Πρόκειται για σπάνια νόσο, η συχνότητα της οποίας στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ ανέρχεται σε 1 ανά 100.000 κάθε χρόνο. Απαντάται εξίσου στα δύο φύλα και συχνότερα στους ενήλικες (25-60 ετών).

Η συντηρητική θεραπεία των ινομυωμάτων, η οποία περιλαμβάνει μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ορμόνες και αγωνιστές της GnRH, μπορεί να μετριάσει τα συμπτώματα, εντούτοις μόνο με τη χειρουργική θεραπεία μπορεί να επιτευχθεί η οριστική αντιμετώπιση τους.

Η χειρουργική αντιμετώπιση των ινομυωμάτων, εκτός από την υστερεκτομή περιλαμβάνει και εναλλακτικές χειρουργικές μεθόδους, όπως την εκπυρήνιση, δηλαδή την αφαίρεση των ινομυωμάτων με ταυτόχρονη διατήρηση της μήτρας.

Μία από τις πλέον συχνές παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος που αντιμετωπίζεται με χρήση Ρομποτικού Συστήματος λόγω των πλεονεκτημάτων του, είναι η ΓαστροΟισοφαγική Παλινδρόμηση (ΓΟΠ) και η διαφραγματοκήλη.

Η χειρότερη επιπλοκή της ΓΟΠ είναι η ανάπτυξη οισοφάγου Barrett (προκαρκινική κατάσταση) ή ακόμα και αδενοκαρκινώματος. Αυτό προλαμβάνεται εάν σταματήσει χειρουργικά η παλινδρόμηση.

Η Ρομποτική Χειρουργική σημειώνει επιτυχημένη εφαρμογή και σε αυτή την περίπτωση.

Η χειρουργική αφαίρεση του επινεφριδίου (επινεφριδεκτομή) είναι η προτεινόμενη θεραπεία για τους ασθενείς με επινεφριδικές μάζες που παράγουν αυξημένη ποσότητα ορμονών και για πρωτοπαθείς όγκους του επινεφριδίου, που είναι ύποπτοι για κακοήθεια.

Στο παρελθόν, η ανοικτή τεχνική για την επινεφριδεκτομή απαιτούσε μία μεγάλη τομή 15-30 εκατοστών στο κοιλιακό τοίχωμα, τη νεφρική χώρα ή τη ράχη. Σήμερα, χάρη στην ελάχιστα τραυματική χειρουργική, η ρομποτική επινεφριδεκτομή μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω 4 τομών των 7 χιλιοστών.

Η πλέον ενδεδειγμένη και αποτελεσματική θεραπευτική προσέγγιση είναι σήμερα η ρομποτική αποκατάσταση με χρήση πλέγματος. Η λαπαροσκοπική ή ρομποτική αποκατάσταση έχει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι της κλασικής ανοικτής τεχνικής.

Η κάμερα του ρομποτικού λαπαροσκοπίου δείχνει τρισδιάστατη εικόνα των εσωτερικών οργάνων του ασθενούς σε μεγέθυνση και σε υψηλή ευκρίνεια. Έτσι η επέμβαση είναι εντελώς αναίμακτη, καθώς τα αγγεία αναγνωρίζονται με ευκολία και καυτηριάζονται.