Νόσος Parkinson: Νεότερες εξελίξεις

Γιώργος Μπαλαμούτσος, Νευρολόγος, Ιατρικό Διαβαλκανικό Θεσσαλονίκης

Τι νέο υπάρχει σήμερα στη θεραπεία του Parkinson;

Τα τελευταία χρόνια έχουμε την ολοένα αυξανόμενη χρήση επεμβατικών τεχνικών χορήγησης φαρμακευτικών σκευασμάτων μέσω αντλιών συνεχούς χορήγησης φαρμάκων (αντλίας απομορφίνης, αντλία Duodopa και αντλία ProDuodopa). Αυτές οι αντλίες βοηθούν στη σταθεροποίηση των επιπέδων του φαρμάκου και ως εκ τούτου μειώνουν τις κινητικές διακυμάνσεις, βελτιώνοντας την καθημερινότητα των ασθενών. 
Επίσης, έχει εγκριθεί από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA) η κυκλοφορία πρωτοποριακών σκευασμάτων εισπνεόμενης λεβοντόπα, που χορηγούνται μέσω ειδικών συσκευών, για την άμεση ανακούφιση ξαφνικών υποκινητικών καταστάσεων («παγώματα»)

Μπορούμε πλέον να επηρεάσουμε την πορεία της νόσου;

Η σύγχρονη έρευνα δεν εστιάζει μόνο στα συμπτώματα, αλλά και στους μηχανισμούς που προκαλούν τη νόσο, όπως η άλφα-συνουκλεΐνη. Στόχος είναι η επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου, η πιο στοχευμένη θεραπευτική παρέμβαση και η αντιμετώπιση των μη κινητικών συμπτωμάτων που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Τι αλλάζει στις επεμβατικές θεραπείες;

Η Εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση (Deep Brain Stimulation - DBS). Πρόκειται για τη συχνότερη χειρουργική μέθοδο. Εμφυτεύονται μικροσκοπικά ηλεκτρόδια σε συγκεκριμένες εγκεφαλικές δομές, τα οποία συνδέονται με μια συσκευή (σαν βηματοδότη) κάτω από το δέρμα, και με ηλεκτρικούς παλμούς ρυθμίζουν την εγκεφαλική δραστηριότητα. Αυτό σημαίνει καλύτερο έλεγχο των συμπτωμάτων και λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.
Εστιασμένοι Υπέρηχοι (MR-guided Focused Ultrasound - MRgFUS):  Αποτελεί τη νεότερη, μη επεμβατική τεχνική, που χρησιμοποιεί κύματα υπερήχων, κατευθυνόμενα από μαγνητικό τομογράφο, για να θερμάνει και να καταστρέψει ιστούς που προκαλούν τρόμο, χωρίς τομές ή αναισθησία,.

Πώς συμβάλλει η τεχνολογία στην καθημερινή διαχείριση;

Πληθώρα wearable και ψηφιακές εφαρμογές επιτρέπουν τη συνεχή παρακολούθηση (monitoring) των συμπτωμάτων σε πραγματικό χρόνο, διευκολύνοντας τον γιατρό να προσαρμόζει τη θεραπεία με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Είναι η θεραπεία μόνο φαρμακευτική;

Όχι. Η ολιστική προσέγγιση είναι καθοριστική. Η φυσικοθεραπεία, η συστηματική σωματική άσκηση, η λογοθεραπεία, η εργοθεραπέια, η διατροφή και η ψυχολογική υποστήριξη συμβάλλουν ουσιαστικά στη διατήρηση της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής.