ΠΥΡΕΤΟΣ: O διακριτικός «σύμμαχός» μας

Γράφει ο Γεώργιος Ζαντόπουλος, Παιδίατρος,

Επιμελητής Β' Παιδιατρικής Κλινικής του Παιδιατρικού Κέντρου Αθηνών

Ο πυρετός  αποτελεί ένα μη ειδικό σημείο που παρουσιάζεται σε ένα ευρύ φάσμα νόσων. Η θερμομέτρηση από την μασχάλη είναι η μέθοδος που προτιμάται από γονείς και ιατρούς. Το εύρος της θερμοκρασίας στα μικρά παιδιά κυμαίνεται από  35,2-37ο C. Ως πυρετός ορίζεται η μασχαλιαία θερμοκρασία μεγαλύτερη των 37οC ή άνω των 38οC σε θερμομέτρηση από το ορθό.

Οι επιπτώσεις του πυρετού στη φυσιολογία του οργανισμού περιλαμβάνουν:

  • αύξηση του μεταβολικού ρυθμού
  • ταχύπνοια
  • ταχυκαρδία
  • κακουχία
  • ευερεθιστότητα
  • αγγειοδιαστολή που προκαλεί ερυθρό, υγρό και θερμό δέρμα

Η διαφορική διάγνωση μεταξύ μικροβιακής ή ιογενούς λοίμωξης αποτελεί σοβαρή πρόκληση.

Το ιστορικό ενός νοσούντος παιδιού με πυρετό πρέπει να εστιάζει σε αλλαγές δραστηριότητας, συμπεριφοράς, όρεξης, δίψας, αποβολής νερού.

Η λεπτομερής φυσική εξέταση είναι επιβεβλημένη από τον παιδίατρο η οποία, ενδεχομένως, θα αποκαλύψει την εστία της λοίμωξης ή, ακόμα, και αλλαγή στη συμπεριφορά.

Σημεία εφησυχασμού αποτελεί η αυθόρμητη οπτική επαφή, το ενδιαφέρον για το περιβάλλον, η φώνηση και επικοινωνία με τους γονείς, το χαμόγελο.

Η διερεύνηση του πυρετού στα νήπια, που δεν εμφανίζουν εστία λοίμωξης, συμπεριλαμβάνει τη λήψη καλλιεργειών αίματος, τη γενική εξέταση αίματος, την ανάλυση ούρων και την ουροκαλλιέργεια.

Σε 40 % των εμπύρετων νόσων μπορεί να εντοπισθεί ιός, εάν γίνει επαρκής διερεύνηση. Με τη βελτίωση των τεχνικών, το ποσοστό, αυτό, μπορεί να αυξηθεί, αν και στην καθημερινή κλινική πράξη, οι ιολογικές μελέτες φυλάσσονται, συνήθως, για περιπτώσεις όπου η διάγνωση θεωρείται απαραίτητη. Πυρετός άνω των 42οC είναι σπάνιος και συνήθως οφείλεται σε τραύμα του κεντρικού νευρικού συστήματος ή θερμοπληξία παρά σε λοίμωξη.

Αντιμετώπιση του πυρετού

Δεν απαιτείται θεραπεία για όλους τους τύπους πυρετού.

Προέχει να θεραπευθεί ο ασθενής, παρά η θερμοκρασία του.

Ο πυρετός είναι μια φυσιολογική ανταπόκριση στη λοίμωξη.

Ο εφησυχασμός των γονέων είναι σημαντικός. Πρέπει να γνωρίζουν πώς να αντιμετωπίσουν τον πυρετό, τί να αναμένουν από τη θεραπεία και πότε να ζητούν την παιδιατρική συνδρομή.

Οι γονείς θα πρέπει, σε παιδιά άνω των 2 ετών, να αναζητούν την ιατρική συνδρομή: αν ο πυρετός δεν ανταποκρίνεται στην αντιπυρετική θεραπεία, αν παραμένει για περισσότερες από 48-72 ώρες, αν το παιδί παρουσιάζει αιμορραγικό εξάνθημα, αν αρνείται την λήψη υγρών, αν αντιδρά ελάχιστα ή αν είναι ευερέθιστο.

Η συμπτωματική ελάττωση του πυρετού συμπεριλαμβάνει:

1. Επαρκή ενυδάτωση από το στόμα με δροσερά υγρά.

2. Αφαίρεση κλινοσκεπασμάτων και ρούχων για την ελάττωση κατακράτησης θερμότητας.

3. Χορήγηση αντιπυρετικών σκευασμάτων κατόπιν ιατρικής οδηγίας.

4. Επιθέματα χλιαρού νερού για να διευκολυνθεί η εξάτμιση από τις δερματικές επιφάνειες.