Η άνοια χαρακτηρίζεται από την επιδείνωση της διανοητικής λειτουργίας και άλλων γνωστικών δεξιοτήτων, η οποία οδηγεί σε μείωση της ικανότητας του ατόμου να εκτελεί δραστηριότητες της καθημερινής ζωής. Είναι μία εγκεφαλική διαταραχή, η οποία εκδηλώνεται σε επίπεδο σκέψης και συμπεριφοράς.

Η Ν Alzheimer και οι αγγειακές άνοιες αποτελούν τους δύο συχνότερους τύπους (σε ποσοστό 87%) των περιπτώσεων της εγκατεστημένης άνοιας. Οι άνοιες συχνά διακρίνονται σε φλοιώδεις (πρωτογενείς π.χ. Ν Alzheimer) και σε υποφλοιώδεις (π.χ αγγειακή άνοια).

Η Ν Alzheimer είναι μία προϊούσα νευροεκφυλιστική διαταραχή του εγκεφάλου με χρόνια εξελισσόμενη πορεία, η οποία προκαλεί βαθμιαία έκπτωση των νοητικών λειτουργιών.

Η συχνότητα της Ν.Α αυξάνεται θεαματικά με την πάροδο της ηλικίας ενώ σε παγκόσμια κλίμακα υπάρχει μία αλματώδης αύξηση της συχνότητας των ανοϊκών ασθενών.

Ο επιπολασμός της άνοιας ξεκινώντας από το 1% στην ηλικία των 60 ετών, διπλασιάζεται ανά πενταετία για να φθάσει στο 32% στην ηλικία των 85 ετών. Με βάση τα ως άνω υπολογίζεται ότι σήμερα στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση 1.057.000 άνδρες και 2.275.000 γυναίκες, ηλικίας άνω των 65 ετών, έχουν άνοια, εκ των οποίων το 80% πάσχει από N Alzheimer.

Η ακριβής, πρώϊμη και έγκαιρη διάγνωση έχει τεράστια σημασία, διότι εξασφαλίζει την άμεση παρέμβαση, ομαλότερο πέρασμα των σταδίων της νόσου και υψηλότερη ποιότητα ζωής επί μακρότερο χρονικό διάστημα. Επίσης, επιτρέπει την πρόληψη και την έναρξη πιθανών θεραπευτικών στρατηγικών φαρμακευτικών ή μη.

Η διάγνωση της Ν Alzheimer στηρίζεται κατ' εξοχήν στην κλινική εικόνα (συζήτηση με τον ασθενή και εφαρμογή εξειδικευμένων tests), συνεπικουρούμενη από τον κάτωθι εργαστηριακό έλεγχο: Έλεγχος θυρεοειδούς, επίπεδα φυλλικού οξέως, βιταμίνης Β12, ομοκυστεΐνης, έλεγχος αναιμίας, MRI εγκεφάλου, Triplex καρωτίδων/σπονδ.