Οφθαλμολογικό

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το Οφθαλμολογικό Τμήμα διαθέτει ένα ευρύ και υπερσύγχρονο οπλοστάσιο και τεχνολογικού εξοπλισμού για την αντιμετώπιση κάθε είδους οφθαλμολογικής πάθησης.

Το Οφθαλμολογικό Τμήμα στελεχώνεται από διακεκριμένους, εξειδικευμένους και με πολυετή εμπειρία επιστήμονες, οι οποίοι πραγματοποιούν όλο το φάσμα οφθαλμολογικών εξετάσεων, που προτάσσουν οι εξελίξεις της ιατρικής επιστήμης.

Η πολυετής εμπειρία του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών στο χώρο της υγείας, το επίλεκτο ιατρικό δυναμικό και ο εξοπλισμός τελευταίας γενιάς που διαθέτει, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για απόλυτη ακρίβεια στις διαγνωστικές εξετάσεις, ασφάλεια και αποτελεσματικότητα στην παροχή σύγχρονης και ενδεδειγμένης θεραπείας.

ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Η έγκαιρη διάγνωση των οφθαλμολογικών παθήσεων και η σωστή αντιμετώπιση τους είναι καθοριστικής σημασίας για την ποιότητα της όρασης του ασθενούς.

Το Οφθαλμολογικό Τμήμα διαθέτει έμπειρο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Κλινική Εξέταση

  • Διαθλαστικές ανωμαλίες (μυωπία, υπερμετρωπία, αστιγματισμός, πρεσβυωπία),
  • Καταρράκτη,
  • Γλαύκωμα,
  • Παθήσεις βυθού (αγγειοπάθειες, ωχροπάθειες, φλεγμονές),
  • Ξηροφθαλμίας και δακρυϊκής συσκευή.

ΠΑΘΗΣΕΙΣ

Το γλαύκωμα είναι μία οπτική νευροπάθεια η οποία οδηγεί σε χαρακτηριστικές βλάβες του οπτικού νεύρου, και απώλεια οπτικού πεδίου. Συνήθως δε δίνει συμπτώματα, και γι' αυτό τον λόγο είναι πολύ ύπουλο.

Αίτια Γλαυκώματος

Για χρόνια υπήρχε η πεποίθηση ότι ο κύριος παράγων κινδύνου για γλαύκωμα ήταν η αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση.

Τα τελευταία χρόνια αυτό έχει καταργηθεί, καθώς έχουμε παρατηρήσει ότι υπάρχουν ασθενείς με χαμηλές πιέσεις οι οποίοι αναπτύσσουν γλαυκωματικές βλάβες, πάσχοντας από αυτό που λέγεται γλαύκωμα χαμηλής πιέσεως.

Αντιθέτως υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν αναπτύσσουν γλαυκωματικές βλάβες, παρά το γεγονός ότι έχουν πιέσεις πάνω από 20mmHg, πάσχοντας από τη λεγόμενη οφθαλμική υπερτονία.

Άλλοι παράγοντες οι οποίοι υπεισέρχονται στο να δημιουργηθεί μία βλάβη γλαυκωματικού τύπου στο οπτικό νεύρο, είναι η αιματική ροή του κόγχου, οι αγγειακές παθήσεις κ.α.

Η αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης οφείλεται στη δυσκολία αποχέτευσης του υδατοειδούς υγρού. Το υδατοειδές υγρό παράγεται από το ακτινωτό σώμα, κυκλοφορεί ανάμεσα στο φακό και την ίριδα, περνάει μέσα από την κόρη του ματιού και αποχετεύεται από τη γωνία που δημιουργεί ο σκληρός χιτώνας με την ίριδα.

Αυτή η γωνία μπορεί να είναι ανοικτή ή κλειστή, και έτσι τα γλαυκώματα χωρίζονται σε γλαυκώματα ανοικτής γωνίας ή κλειστής γωνίας. Η κλινική τους συμπεριφορά αλλά και η διαχείρισή τους είναι διαφορετικές ανάλογα με τον τύπο τους. Όλα όμως οδηγούν σε μία μη αναστρέψιμη απώλεια οράσεως και οπτικού πεδίου.

Πρόληψη Γλαυκώματος

Είναι πολύ σημαντικό να εξετάζουμε τα μάτια μας σε τακτά χρονικά διαστήματα από τον οφθαλμίατρό μας. Ιδιαίτερα τα γλαυκώματα ανοικτής γωνίας τα οποία είναι σε μεγάλο βαθμό κληρονομικά θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

Όποιος έχει εξ' αίματος συγγενή που πάσχει από γλαύκωμα ανοικτής γωνίας θα πρέπει να ελέγχεται μία φορά κάθε δύο χρόνια πριν την ηλικία των σαράντα, και μία φορά το χρόνο μετά την ηλικία των σαράντα, προκειμένου να διαπιστωθεί το οποιοδήποτε πρώιμο στοιχείο του γλαυκώματος.

Διάγνωση Γλαυκώματος

Η αξιολόγηση του γλαυκωματικού ασθενούς γίνεται με πλήρη οφθαλμολογική εξέταση, γωνιοσκοπία, παχυμετρία κερατοειδούς και απεικονιστικές μελέτες του οπτικού νεύρου ( οπτικά πεδία ή και οπτική τομογραφία - OCT ).

Θεραπεία Γλαυκώματος

Η θεραπεία του γλαυκώματος έχει ως σκοπό την επιβράδυνση της απώλειας της οράσεως. Προς το παρόν η επιστήμη δεν έχει επιτύχει να ανατάξει γλαυκωματικές βλάβες.

Η θεραπεία αυτή του γλαυκώματος συνίσταται:

Σε φαρμακευτική με κολλύρια. Αυτά πρέπει να χορηγούνται με αυστηρότητα στα ωράριά τους. Η κακή συμμόρφωση στη θεραπεία οδηγεί πολύ συχνά σε τύφλωση.

Σε χειρουργική με laser. Αυτή αφορά τα πρώιμα γλαυκώματα ή τις οφθαλμικές υπερτονίες, και είναι η SLT ή η MDLT.

Σε χειρουργικές επεμβάσεις στον οφθαλμό με νυστέρι. Υπάρχει πληθώρα επεμβάσεων του γλαυκώματος, με διάφορα ποσοστά επιτυχίας. Η επιλογή τους εξαρτάται κατά περίπτωση από το ύψος της ενδοφθάλμιας πίεσης, τον τύπο και το στάδιο του γλαυκώματος, το οφθαλμολογικό και ιατρικό ιστορικό του ασθενούς και τη συνύπαρξη καταρράκτη.

Η έγκαιρη αντιμετώπιση του γλαυκώματος είναι αυτή που μας εξασφαλίζει καλύτερη ποιότητα οράσεως και επομένως καλύτερη ποιότητα ζωής.

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι η ονομασία των αλλοιώσεων που προκαλούνται στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του οφθαλμού των διαβητικών ασθενών.

Με την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια προσβάλλονται τα τοιχώματα των αγγείων του αμφιβληστροειδούς, γίνονται εύθραυστα, προκαλώντας ρήξεις με αποτέλεσμα τη διαρροή αίματος στις ευαίσθητες στιβάδες του αμφιβληστροειδούς και τους γύρω ιστούς.

Πριν τη δημιουργία των αιμορραγιών τα αγγεία παρουσιάζουν μικρές παραμορφώσεις στα άκρα τους «μικρά κόκκινα μπαλονάκια» που ονομάζονται μικροανευρυσμάτια.

Τις περισσότερες φορές από τα μικροανευρυσμάτια αυτά δε δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα εκτός από μικροενοχλήσεις «μυγάκια» που βλέπουν μπροστά τους οι ασθενείς.

Σε ένα δεύτερο στάδιο τα αγγεία σταματούν να μεταφέρουν αίμα και τα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς πεθαίνουν από έλλειψη τροφής.

Αρχίζει ακολούθως μία βαθμιαία πτώση της οπτικής οξύτητας. Αργότερα αναπτύσσονται νεοαγγεία με παθολογικά τοιχώματα στον αμφιβληστροειδή που προκαλούν τεράστιες αιμορραγίες και στη συνέχεια ανάπτυξη συνδετικού ιστού μεταξύ υαλώδους και αμφιβληστροειδούς που θα οδηγήσει σε αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς με μόνιμη πιθανόν απώλεια της όρασης.

Αίτια Διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας

Ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες εμφάνισης διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας  ,είναι η διάρκεια του σακχαρώδη διαβήτη. Σε ασθενείς με διάγνωση σακχαρώδη διαβήτη πριν το 30ο έτος της ηλικίας, η συχνότητα εμφάνισης της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, μετά 10 χρόνια, είναι 50% και μετά 30 έτη 90%.

Ένας άλλος βασικός παράγων διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας είναι η ρύθμιση των τιμών του σακχάρου στο αίμα. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι η καλή ρύθμιση βοηθά τόσο στην καθυστέρηση της εγκατάστασης όσο και στη βραδύτητα ανάπτυξης και εξέλιξης της πάθησης.

Το ότι μερικοί ασθενείς με αρρύθμιστο σάκχαρο αργούν να παρουσιάσουν αλλοιώσεις, ενώ άλλοι με άριστη ρύθμιση παρουσιάζουν διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια δεν πρέπει να παραπλανεί τους ασθενείς.

Η εγκυμοσύνη αποτελεί μία περίοδο που η απώλεια σωστής ρύθμισης μερικές φορές επιβαρύνει την εικόνα της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

Άλλοι παράγοντες που επιβαρύνουν την εικόνα της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας είναι το κάπνισμα, η υπέρταση, η αναιμία, η νεφροπάθεια και η επέμβαση του καταρράκτη.

Αυξάνοντας τον αιματοκρίτη διαβητικών ασθενών με αναιμία μειώνεται ο ρυθμός ανάπτυξης της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας πιθανώς λόγω της μειωμένης ισχαιμίας.

Θεραπεία Διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας

Η LASER φωτοπηξία αποτελεί το μεγάλο όπλο για την αντιμετώπιση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Πρέπει να τονισθεί ότι η LASER θεραπεία αποσκοπεί στο να διατηρηθεί στάσιμη η όραση για μεγάλα χρονικά διαστήματα και όχι απαραιτήτως να βελτιωθεί.

Τις περισσότερες φορές υπάρχει βελτίωση της όρασης, αλλά άλλοτε, όπως σε καθολική φωτοπηξία του αμφιβληστροειδούς, η όραση μπορεί να «πέσει» 1-2 γραμμές. Η όραση αυτή όμως παραμένει σταθερή για πολλά χρόνια, σε αντίθεση με τους ασθενείς χωρίς LASER που αυξάνουν την πιθανότητα 30% - 40% σε μία διετία να έχουν σοβαρή απώλεια όρασης ακόμη και πλήρη τύφλωση.

Η χειρουργική προσπέλαση ονομάζεται υαλοειδεκτομή και σκοπό έχει τον καθαρισμό του αίματος και των ινωδών χαλινών από το υαλώδες και τον αμφιβληστροειδή. Η υαλοειδεκτομή είναι πολύ σημαντική και αποτελεσματική μέθοδος με πολύ καλά αποτελέσματα όσον αφορά την τελική όραση των ασθενών.

Η ενδοϋαλοειδική χορήγηση κορτιζόνης γίνεται κυρίως για την αντιμετώπιση του οιδήματος της ωχράς κηλίδας με σημαντικά καλά αποτελέσματα, συνήθως όμως πρόσκαιρα, με σημαντικότερη παρενέργεια την αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης και τη δημιουργία καταρράκτη.

Έχει καταγραφεί ότι λόγω της ισχαιμίας του αμφιβληστροειδούς παράγονται ορισμένες αγγειογενετικές ουσίες «VEGFA» οι οποίες είναι υπεύθυνες για την κατάργηση της στεγανότητας των αγγείων και της ομαλής λειτουργίας της μικροκυκλοφορίας του αμφιβληστροειδούς, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση συστατικών του αίματος ανάμεσα στις στιβάδες του αμφιβληστροειδούς.

Οι αντι-αγγειογενετικοί παράγοντες που χορηγούνται με ένεση μέσα στο μάτι, σε άσηπτες συνθήκες, από εξειδικευμένους οφθαλμιάτρους, δεσμεύουν τις ουσίες VEGFA που εκλύονται στο χωρίς οξυγόνο αμφιβληστροειδή με αποτέλεσμα τη στεγανότητα των αγγείων και τη διακοπή της διαρροής του αίματος στον αμφιβληστροειδή.

Τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα κατά της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας είναι πολύ ικανοποιητικά και μας δίνουν ελπίδες ότι στο μέλλον θα είναι ακόμη καλύτερα. Το φάρμακο χορηγείται δωρεάν από τα Ασφαλιστικά Ταμεία.

Πότε παρατηρείται: ΝΕΟΓΝΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΒΡΕΦΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ (ως το 1ο έτος ζωής)

Ορισμός διαθλαστικών ανωμαλιών:

α. υπερμετρωπία: ασαφής απεικόνιση μακρινών και κοντινών αντικειμένων διότι το υπερμετρωπικό μάτι εστιάζει το είδωλό τους, πίσω από τον αμφιβληστροειδή. Η υπερμετρωπία οφείλεται στο μικρό αξονικό μήκος ή στην μειωμένη διαθλαστική δύναμη ενός οπτικού συστήματος σε σχέση με το μήκος του. Στην νεογνική και βρεφική ηλικία ο προσθιοπίσθιος άξονας των ματιών είναι μικρότερος, γι’ αυτό μια χαμηλή υπερμετρωπία έως 3Δ που δεν συνοδεύεται από υψηλό αστιγματισμό >1Δ είναι η πιο κοινή και φυσιολογική διαθλαστική κατάσταση.

β. μυωπία: ασαφής απεικόνιση ενός μακρινού αντικειμένου διότι το μυωπικό μάτι εστιάζει το είδωλό του μπροστά από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα του οφθαλμού. Η μυωπία οφείλεται στον μεγάλο προσθοπίσθιο άξονα του ματιού (αξονική μυωπία), την μεγάλη διαθλαστική δύναμη (διαθλαστική μυωπία) του οπτικού συστήματος (κερατοειδής – φακός) ή και τα δύο. Η ιδιαίτερη μορφή της που καλείται εκφυλιστική, συνοδεύεται και από εκφυλιστικές αλλοιώσεις όλων των χιτώνων του οφθαλμού. Ιδιαίτερη κατηγορία αποτελεί η συγγενής μυωπία, πρόκειται για αξονική μυωπία, συνήθως ετερόπλευρη, της τάξης περίπου 7-9 Δ με συνοδό αστιγματισμό 1,5-2,5 Δ, και μυωπικές αλλοιώσεις στον βυθό

γ. αστιγματισμός: ασαφής απεικόνιση κοντινών και μακρινών αντικειμένων, αφού η διαθλαστική δύναμη του ματιού δεν είναι ίδια σε όλους τους μεσημβρινούς του κερατοειδούς, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εστίαση του ειδώλου σε ένα σημείο του αμφιβληστροειδούς. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο αστιγματισμός οφείλεται σε διαταραχές του σχήματος του κερατοειδούς χιτώνα. Αστιγματισμός οφειλόμενος στον φακό δεν είναι σπάνιος, είναι όμως συνήθως μικρού βαθμού.

Πότε δίνουμε γυαλιά; Γυαλιά ή/και φακοί επαφής χορηγούνται σύμφωνα με διεθνή πρωτόκολλα καθορισμένα από την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής Οφθαλμολογίας και πάντα μετά από σκιασκοπία με κυκλοπληγία. Αδρά μπορούμε να πούμε ότι:

α. υπερμετρωπία >3Δ που συνοδεύεται από αστιγματισμό ή ακόμα περισσότερο από στραβισμό πρέπει να διορθώνεται από τον οφθαλμίατρο και μάλιστα στην τελευταία περίπτωση πλήρως

β. υψηλή μυωπία >5Δ διορθώνεται σταδιακά από τον οφθαλμίατρο, ενώ στις ετερόπλευρες περιπτώσεις και ιδιαίτερα στην συγγενή μορφή έχει ένδειξη η χρήση φακού επαφής

γ. αστιγματισμός > 1Δ , ιδιαίτερα εάν υπάρχει διαφορά μεταξύ των δύο ματιών στη δύναμη ή τον άξονά του, διορθώνεται από τον οφθαλμίατρο από την ηλικία των 2.5-3 ετών για να αποτραπεί το ενδεχόμενο εγκατάστασης αμβλυωπίας (“τεμπέλιασμα” του περισσότερο αμετρωπικού ματιού).

Η έγκαιρη (μέσα στην “κρίσιμη” περίοδο ωρίμανσης του οπτικού συστήματος) και σωστή διαθλαστική διόρθωση εξασφαλίζει ενήλικες με άρτια ανεπτυγμένο οπτικό σύστημα και άριστη όραση ώστε συχνά να μην χρειάζονται γυαλιά ή/και φακοί επαφής.

Διαθλαστικές ανωμαλίες αμετρωπία-μυωπία-υπερμετρωπία-αστιγματισμός

ΜΕΤΑ ΤΟ 5ο ΕΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Διαταραχές όρασης που προκαλούν μαθησιακές δυσκολίες.

Συχνότερες αιτίες: “σχολική μυωπία” (η μορφή μυωπίας που εξελίσσεται παράλληλα με την σωματική ανάπτυξη του παιδιού), ανισομετρωπία (οποιαδήποτε διαφορά στον βαθμό ή στο είδος της αμετρωπίας μεταξύ των δύο ματιών), ανεπάρκεια σύγκλισης (αδυναμία των ματιών να κάνουν τη φυσιολογική σύγκλιση που απαιτείται κατά την κοντινή όραση), ετεροφορίες (λανθάνοντες στραβισμοί με κύριο εκπρόσωπο την εξωφορία).

Θεραπεία: Η χορήγηση της κατάλληλης διόρθωσης σε αυτή ακριβώς την ηλικία, θα επιτρέψει στο παιδί να ξεκινήσει το σχολείο χωρίς κάποιο πιθανό διαθλαστικό μειονέκτημα, που αποτελεί συχνά αιτία κακής σχολικής επίδοσης. Επιπλέον με την βοήθεια κατάλληλων ορθοπτικών ασκήσεων σύγκλισης, βελτιώνονται και ανακουφίζονται τα συμπτώματα κοπιωπίας (δυσκολία στην κοντινή κυρίως εργασία) που προκαλούν η ανεπάρκεια σύγκλισης και οι φορίες.

Ο πλήρης παιδοφθαλμολογικός έλεγχος αποκαλύπτει συχνά διαταραχές της όρασης οι οποίες είναι δυνατόν -εάν δεν αντιμετωπισθούν σωστά- να οδηγήσουν σε “μαθησιακές δυσκολίες” αποπροσανατολίζοντας και στρέφοντας χωρίς λόγο στην διερεύνηση των ψυχικών και νοητικών τους λειτουργιών.

Διαταραχές όρασης που προκαλούν μαθησιακές δυσκολίες

ΓΙΑΤΙ ΕΜΑΣ

Το Οφθαλμολογικό Τμήμα διαθέτει έμπειρο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Στο Οφθαλμολογικό Τμήμα υποστηρίζονται οι πιο σύγχρονες και εξειδικευμένες θεραπείες για όλο το φάσμα των οφθαλμολογικών παθήσεων, με τη χρήση της τεχνολογιών αιχμής, όπως laser, OCT και ψηφιακή φλουοροαγγειογραφία.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Covid-19
Προπληρωμή Test