Γυναικολογικό

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το Γυναικολογικό Τμήμα του Ιατρικού Ψυχικού ασχολείται με την έγκαιρη διάγνωση, τη θεραπεία και την πρόληψη των γυναικολογικών προβλημάτων και ασθενειών.

ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Στο Γυναικολογικό Τμήμα διενεργείται προληπτικός γυναικολογικός έλεγχος, καθώς και διαγνωστικές και θεραπευτικές μικροεπεμβάσεις, όπως αποξέσεις, καυτηριασμοί κονδυλωμάτων κλπ.

Οι βασικές εξετάσεις οι οποίες πραγματοποιούνται είναι:

  • Γυναικολογική προληπτική εξέταση,
  • Test Pap.

Το test Pap (τέστ Παπανικολάου) είναι η κυτταρολογική εξέταση των τραχηλικών επιχρισμάτων, στο μικροσκόπιο. Αποτελεί την κύρια μέθοδο προληπτικού ελέγχου του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Έχει σκοπό να διαγνώσει αρκετά νωρίς τα διάφορα προκαρκινικά στάδια της νόσου, έτσι ώστε να τα θεραπεύσουμε πριν προλάβουν να εξελιχθούν σε διηθητικό καρκίνο. Το Test Pap πρέπει να γίνεται μια φορά το χρόνο μετά την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας.

ΠΑΘΗΣΕΙΣ

Κολπίτιδα ονομάζεται η λοίμωξη ή φλεγμονή του κόλπου. Στα παιδιά συνήθως δεν πρόκειται μόνο για κολπίτιδα αλλά για αιδοιοκολπίτιδα, δηλαδή φλεγμονή των έξω γεννητικών οργάνων (του αιδοίου) και του κόλπου (αιδοιίτιδα και κολπίτιδα μαζί).

Οι αιδοιοκολπίτιδες στη νεογνική και παιδική ηλικία είναι το πιο συχνό γυναικολογικό πρόβλημα. Υπολογίζεται ότι μέχρι την ηλικία των 10 ετών, το 80% των κοριτσιών θα εμφανίσει, έστω για μία φορά, αιδοιοκολπίτιδα.

Οι αιδοιοκολπίτιδες που εμφανίζονται σε νεαρά κορίτσια και μένουν αδιάγνωστες ή αθεράπευτες, μπορεί να αποτελέσουν βασική αιτία υπογονιμότητας κατά την αναπαραγωγική ηλικία.

Τα μικρόβια μπορεί να μετακινηθούν προς τις σάλπιγγες και να προκαλέσουν απόφραξη τους και κατά συνεπεία υπογονιμότητα ή ακόμα και στειρότητα.

Η έγκαιρη θεραπεία απομακρύνει τον κίνδυνο μείωσης της γονιμότητας και γενικότερα της μελλοντικής αναπαραγωγικής υγείας του νεαρού κοριτσιού, ενώ η ενημέρωση των γονέων για τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα, έχει μεγάλη σημασία.

Αιτίες - Προδιαθεσικοί παράγοντες

Τα αίτια της αιδοιοκολπίτιδας περιλαμβάνουν μία μεγάλη ποικιλία παραγόντων, όπως μικροβιακές μολύνσεις, μη ειδικές δερματολογικές βλάβες, τραυματισμούς, ξένα σώματα, νεοπλάσματα, ορμονικούς λόγους, παράσιτα εντέρου, κ.λπ.

Στον κόλπο υπάρχει μία λεπτή ισορροπία, η φυσιολογική χλωρίδα, η οποία μπορεί να διαταραχθεί εύκολα από μία ποικιλία παραγόντων και έτσι να δοθεί η δυνατότητα να αναπτυχθούν παθογόνα μικρόβια.

Στην παιδική ηλικία το αιδοίο και ο κόλπος του κοριτσιού είναι ευαίσθητα, γιατί δεν έχουν ακόμα οιστρογόνα, οπότε η λοίμωξη συνήθως είναι πρωτοπαθής στο αιδοίο με δευτεροπαθή εντόπιση στον κόλπο.

Στην εφηβεία η παραγωγή οιστρογόνων από τις ωοθήκες βοηθά στην ανάπτυξη του κολπικού επιθηλίου, ενώ μειώνεται το pH, αυξάνεται το γλυκογόνο των κυττάρων και αναπτύσσεται η φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου.

Ταυτόχρονα, αναπτύσσονται τα μεγάλα χείλη, η τρίχωση του εφηβαίου, το δέρμα της περιοχής γίνεται πιο ανθεκτικό και λειτουργούν οι σμηγματογόνοι αδένες.

Παράλληλα με αυτές τις αλλαγές, η αιδοιοκολπίτιδα δίνει σταδιακά τη θέση της, όσον αφορά τη συχνότητα, στην κολπίτιδα, τραχηλίτιδα και σαλπιγγίτιδα και η αιδοιίτιδα γίνεται σχεδόν αποκλειστικά δευτεροπαθής.

Επιπλέον, στην παιδική ηλικία, η είσοδος του κόλπου είναι πιο κοντά στον πρωκτό, ενώ στις πολύ μικρές ηλικίες, η χρήση της «πάνας» συγκρατεί και μεταφέρει κόπρανα και μικρόβια από τον πρωκτό προς τον κόλπο.

Συμμετοχή στην παθογένεια της αιδοιοκολπίτιδας, έχουν οι κακοί κανόνες υγιεινής, όπως ο καθαρισμός των γεννητικών οργάνων από πίσω προς τα εμπρός, η επαφή των γεννητικών οργάνων με την τουαλέτα, το ξύσιμο με βρώμικα χέρια και ο ιδρώτας.

Οι κολπίτιδες είναι πιο συχνές κατά τις καλοκαιρινές διακοπές, τα μπάνια, τις θάλασσες και τα παιχνίδια στην άμμο. Σε πολλές περιπτώσεις οι αιδοιοκολπίτιδες συνυπάρχουν ή είναι επακόλουθα μίας άλλης φλεγμονής, όπως η ωτίτιδα, η βρογχίτιδα και η αδενίτιδα.

Τέλος τα ξένα σώματα αποτελούν μία πιο σπάνια αιτία φλεγμονής του κόλπου στα κορίτσια πριν από την ήβη.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα που εμφανίζονται στις αιδοιοκολπίτιδες ποικίλουν ανάλογα με το αίτιο και περιλαμβάνουν:

  • Παχύρευστα, άσπρα κολπικά υγρά,
  • Πράσινα – κίτρινα - γκρίζα κολπικά υγρά,
  • Δυσοσμία του κόλπου,
  • Φαγούρα, τσούξιμο,
  • Ερεθισμένη γεννητική περιοχή,
  • Πόνος κατά την ούρηση,
  • Διάχυτος πόνος χαμηλά στην κοιλιά.

Διάγνωση

Απαραίτητη για τη σωστή διάγνωση είναι πρωταρχικά η λήψη λεπτομερούς ιστορικού όσον αφορά το χρόνο έναρξης των συμπτωμάτων, τις συνήθειες υγιεινής του παιδιού, καθώς επίσης τυχόν συνυπάρχουσες παθήσεις.

Ακολούθως γίνεται η παιδογυναικολογική εξέταση, με την οποία ελέγχεται η ανατομία της περιοχής των έξω γεννητικών οργάνων και καταγράφεται το στάδιο ενήβωσης.

Στη συνέχεια πραγματοποιείται η λήψη κολπικών υγρών μέσα από τον κόλπο του παιδιού ή της έφηβης και αποστέλλεται για καλλιέργεια. Η λήψη των υγρών δεν πρέπει να γίνεται ποτέ εξωτερικά, γιατί συνήθως οδηγεί σε λάθος διάγνωση.

Η σωστή ειδική λήψη γίνεται από το βάθος του κόλπου δια μέσω της οπής του παρθενικού υμένα, όπου λόγω της πολύ νεαρής ηλικίας των προσερχόμενων απαιτείται ειδική επιμέλεια και πρέπει να πραγματοποιείται μόνο από εξειδικευμένο και έμπειρο Παιδογυναικολόγο.

Η διαγνωστική προσέγγιση των αιδοιοκολπίτιδων στην προ και εφηβική περίοδο, συμπληρώνεται με συστηματικό έλεγχο μυκοπλασματικών και χλαμυδιακών λοιμώξεων και επί θετικού αποτελέσματος συστήνεται έλεγχος του οικογενειακού περιβάλλοντος του παιδιού.

Αντιμετώπιση

Η χορήγηση αντιβιοτικών στα παιδιά πρέπει να είναι πάντα δικαιολογημένη. Είναι απαράδεκτο να δίνονται διάφορες «τυφλές» θεραπείες σε παιδιά, είτε αυτό αφορά τοπική θεραπεία με αλοιφές είτε αντιβίωση από το στόμα.

Πρέπει να γίνεται καλλιέργεια κολπικών υγρών και να απομονώνεται το υπεύθυνο μικρόβιο. Μόνο τότε και σύμφωνα με το τεστ ευαισθησίας σε αντιβιόγραμμα αναγνωρίζεται ποια είναι η κατάλληλη αντιβίωση για το παιδί.

Πολλές φορές μπορεί να γίνει αν το αντιβιόγραμμα το επιτρέπει και τοπική κολπική εφαρμογή φαρμακευτικών σκευασμάτων για τη θεραπεία της αιδοιοκολπίτιδας παράλληλα με τη συστηματική θεραπεία.

Θεμελιώδους σημασίας επιπρόσθετα είναι η διδασκαλία ορισμένων κανόνων σωστής υγιεινής που πρέπει το ίδιο το παιδί και το περιβάλλον που ασχολείται με το παιδί να ακολουθεί, όπως επίσης απαραίτητος είναι και ο επανέλεγχος του παιδιού μετά το τέλος της θεραπείας.

Αιδιοκολπίτιδα

ΓΙΑΤΙ ΕΜΑΣ

Στόχος του Γυναικολογικού τμήματος είναι κάθε γυναίκα να έχει πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας ιατρικές και νοσηλευτικές υπηρεσίες, σε άνετους και πολυτελείς χώρους, με κόστος που δεν οδηγεί σε οικονομικούς αποκλεισμούς.

Το Γυναικολογικό τμήμα στελεχώνεται από άρτια καταρτισμένους επιστήμονες, με βαθιά γνώση του αντικειμένου τους, με εξειδίκευση και εμπειρία, που αντιμετωπίζουν με ευαισθησία τις ασθενείς τους.

Το Γυναικολογικό τμήμα διαθέτει έμπειρο νοσηλευτικό προσωπικό, με ήθος, προσηλωμένο στις ιδιαίτερες ανάγκες των ασθενών, και εργαζόμενους με προσωπική καλλιέργεια, αξίες, στόχους, επαγγελματισμό, πνεύμα συνεργασίας και διάθεση για δουλειά.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ